Il nome della Rosa….

A on całował mnie pocałunkiem ust swoich. I jego miłość była lepsza nad wino.  Zapach jego upajał mnie rozkoszą, i piękna była jego szyja jak klejnoty  i jagody jego lic pośród złotych łańcuszków…

Otoś Ty piękny, przyjacielu mój, oto Tyś jest piękny.

Oczy Twoje jak gołębice nad strumieniami… i ukaż mi oblicze swoje! Niech głos Twój dźwięczny, a oblicze Twoje piękne…

Zraniłeś serce moje, bracie mój, jedynym okiem swoim i jedynym ogniwem łańcuszka szyi twojej.

Plastrem miodu kapiącym wargi Twoje. Miód i mleko pod językiem Twoim, a woń Twoich ust jak jabłek.

Podobne piersi Twoje do gron winnic. Twoje piersi jak grona winnicy!

Gardło Twoje jak najlepsze wino, które spływa po wargach i zębach…

Kimże był, kimże więc był ten, który powstał niczym zorza, piękny jak księżyc, jaśniejący jak słońce i straszny jak wojska uszykowane porządnie?

Kiedy dusza jest w zachwyceniu,  wówczas jedyną cnotą jest kochać to, co się widzi, najwyższym szczęściem-posiadać to, co się ma… Wtenczas błogie życie pije się z jego źródeł i kosztuje tego prawdziwego, jakie po tym śmiertelnym przyjdzie nam przeżywać u boku aniołów przez wieczność całą….*

Przerobiony tekst z „Imienia Róży“ Umberto Eco.

 

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s